Volgens de Cursus zijn wij allemaal voortdurend aan het onderwijzen. (Het Handboek voor Leraren, ECIW). Door onze woorden en daden onderwijzen wij óf liefde óf angst, en wanneer wij er bewust voor kiezen liefde te onderwijzen, stappen wij in de eenvoudige maar krachtige rol van een leraar van God. Zo eenvoudig is het. Er is geen training of ingewikkelde kennisbasis nodig.
Nog deze week vond ik onderstaande tekst terug in een oud bestand. Hij komt uit een stuk dat oorspronkelijk over geloof ging. Het woord geloof is vervangen door vertrouwen.
Leven uitsluitend op basis van vertrouwen is wat het leven de moeite waard maakt. Het geeft het leven betekenis… vertrouwen is springen over de kloof tussen het bekende en het onbekende. Het bewezen en het onbewezen; het werkelijke en het mogelijke; het kunnen grijpen en het kunnen reiken. Het “ik heb het” en het “ik verlang ernaar”; kennis en mysterie; leven en dood; tijd en eeuwigheid.
Vertrouwen is een beslissing nemen voordat alle problemen zijn opgelost.
Vertrouwen is verplichtingen aangaan voordat je zeker weet dat alles goed zal aflopen.
Vertrouwen is vooruitgaan voordat je antwoord hebt op alle vragen.
Vertrouwen is een risico nemen zonder volledig verzekerd te zijn.
Vertrouwen is ervoor kiezen te geloven voordat er volledig bewijs is.
Het Handboek voor Leraren benadrukt dat vertrouwen geen passief blind geloof is, maar een actieve afstemming op de leiding van Liefde — een bereidheid om de behoefte van het ego om alles te controleren los te laten, en in plaats daarvan te luisteren naar de Stem die onderwijst door vergeving, helderheid en compassie. Vertrouwen wordt de praktische uitdrukking van onderwijzen door voorbeeld: wanneer wij toestaan dat de leiding van de Heilige Geest (of Hogere Macht, voor wie allergisch is voor woorden zoals Heilige Geest) onze beslissingen richting geeft, straalt onze aanwezigheid een kalme zekerheid uit die angst in anderen oplost. Liefde onderwijzen gaat dan minder over het hebben van antwoorden, en meer over het tonen van de moed om vanuit vertrouwen te handelen — zachte keuzes maken die anderen uitnodigen zich hun eigen vermogen tot liefde te herinneren.
Voor velen van ons is leven vanuit vertrouwen moeilijk — het vraagt dat wij erkennen dat wij het niet weten en de illusie van controle opgeven. Toch herinnert het handboek ons eraan dat vertrouwen groeit door oefening: door vergeving boven wrok te verkiezen, door meer te luisteren dan te reageren, en door onze onvolmaakte pogingen tot liefde aan te bieden als lessen. Daarmee onderwijzen wij niet alleen anderen, maar versterken wij ook onze eigen bereidheid om moedig in het leven te staan, en bewijzen wij dat een leven dat vanuit vertrouwen wordt onderwezen, het leven is dat het diepst afgestemd is op Liefde.
