Triggers doen zich bijna elke dag voor en soms heb ik niet de bereidheid of het vermogen om ze te zien als een kans om te helen en er onmiddellijk mee aan de slag te gaan. Soms komt het moment gewoon niet goed uit. Wanneer dat gebeurt, gebruik ik een heel korte mantra, gebaseerd op de Cursus, die mij helpt om datgene wat er net is gebeurd even “te parkeren” en verder te gaan met mijn dag, in de wetenschap dat ik er later op terugkom en het dan de volledige aandacht geef die het — en ik — verdien. De mantra is:
“Ik weet niet waartoe iets dient, ook dit niet. Ik weet niet wat in mijn hoogste belang is en ik ben bereid om dit te leren. En de enige les is: alles wat gebeurt, is een liefdevolle zegening waarvan het enige doel mijn hoogste goed is.”
Ik bestudeer de Cursus nu al meer dan 30 jaar. Minstens de afgelopen 15 jaar is mijn meest geliefde passage afkomstig uit les 135, “Als ik mezelf verdedig, word ik aangevallen”, alinea 18. De laatste tijd is daar ook alinea 19 bij gekomen. Ik dacht: als ik eenvoudigweg en volledig zou kunnen geloven dat wat hier geschreven staat de Waarheid is, dan zou ik innerlijke vrede hebben gevonden in elke situatie. Om mij te helpen dit concept sterker te belichamen, heb ik de tekst aangepast naar de eerste persoon.
18. Zou ik dit niet kunnen aanvaarden, als ik maar wist dat alles wat gebeurt — alle gebeurtenissen, uit het verleden, het heden en de toekomst — zachtmoedig wordt gepland door Degene Wiens enige doel mijn welzijn is? Misschien heb ik Zijn plan verkeerd begrepen, want Hij zou mij nooit pijn aanbieden. Maar mijn verdedigingen lieten mij niet zien dat Zijn liefdevolle zegening straalde door elke stap die ik ooit heb gezet. Terwijl ik plannen maakte voor de dood, leidde Hij mij zachtmoedig naar het eeuwige leven.
19. Mijn huidige vertrouwen in Hem is de verdediging die een toekomst belooft die niet verstoord wordt, zonder enig spoor van verdriet, en met een vreugde die voortdurend toeneemt, naarmate dit leven een heilig ogenblik wordt — geplaatst in de tijd, maar uitsluitend gericht op onsterfelijkheid. Laat geen enkele verdediging, behalve mijn huidige vertrouwen, de toekomst bepalen, en dit leven wordt een betekenisvolle ontmoeting met de waarheid die alleen mijn verdedigingen verborgen zouden houden.
(ECIW, W-135.18:1–19:2)
Ik gebruik deze herinneringen niet elke dag, hoewel ik ze soms allebei nodig heb. Ze helpen mij te ontspannen en herinneren mij eraan om gewoon te ademen. Ze moedigen mij aan te onthouden dat ik niet alles onmiddellijk hoef op te lossen. Ze herinneren mij eraan om om hulp te vragen. Ze vergroten mijn vertrouwen in het proces van het leven zelf. Ze versterken het besef dat het universum en alles daarin een zich voortdurend uitbreidende uitdrukking van Liefde is, zelfs wanneer ik dat tijdelijk vergeet. Ze brengen mij terug naar vrede.
Ik hoop dat ze hetzelfde voor jou kunnen doen.
