een van onze favoriete zinnen

Een van onze favoriete zinnen. Religie is voor mensen die bang zijn om naar de hel te gaan – spiritualiteit is voor degenen die er lang genoeg zijn geweest om te weten dat ze eruit willen.

We houden van deze zin omdat hij een harde waarheid benoemt zonder er suiker omheen te strooien: op een bepaald moment krijgen velen van ons dat “oh shit, ik ben het zelf”-moment — het schokkende besef dat onze eigen gedachten de gevangenis hebben gebouwd waarin we leven. Vanuit het perspectief van Een Cursus in Wonderen (ECIW) is “hel” geen fysieke plaats en geen goddelijke straf; het is een innerlijk landschap dat door het ego is gemaakt — schuld, schaamte, angst en de gewoonte om onszelf als afgescheiden te zien. Inzien dat het probleem door onszelf is gemaakt, is nederig makend, maar ook bevrijdend, want het betekent dat het ongedaan maken ervan bij ons begint.

Religie fungeert vaak als een vangnet. Ze biedt regels, rituelen en een routekaart die stabiliserend kunnen voelen wanneer het leven chaotisch is. Die structuur kan diep troostend zijn. Maar ECIW wijst op een beperking: het volgen van regels kan onmiddellijke angst verminderen zonder de onderliggende manier waarop we waarnemen te veranderen. Je kunt uiterlijk gehoorzamen terwijl je innerlijke geest nog steeds draait op schuld en afscheiding — met andere woorden, de “hel” blijft bestaan, zelfs als je gedrag verandert.

Spiritualiteit, zoals ECIW die beschrijft, gaat over het hertrainen van waarneming. In plaats van te leunen op externe autoriteit nodigt de Cursus een innerlijke Leraar uit (de Heilige Geest) en beoefening van vergeving en het kiezen voor liefde boven angst. Het “wonder” waar ECIW over spreekt is in wezen een verschuiving in waarneming — door de verhalen van het ego heen leren kijken, zodat wrok oplost en verbondenheid wordt herinnerd. Dit is geen snel of cosmetisch proces; het is gedisciplineerd mentaal werk, en daarom noemt ECIW zichzelf een cursus. Je herprogrammeert hoe je ervaring interpreteert in plaats van alleen de symptomen te maskeren.

Dat verschil verklaart waarom dit citaat zo resoneert: mensen die “er zijn geweest” hebben geen interesse meer in regels die alleen de buitenkant rustig houden. Ze willen de oplossing bij de wortel. De training van ECIW richt zich op de innerlijke bron — projectie, aanvalsgedachten en het geloof in afscheiding — en biedt een praktisch pad naar buiten. Zodra je begint met het beoefenen van deze geesttraining, krimpt vaak de waarde van starre, op angst gebaseerde religie, omdat je een andere manier van zien hebt geproefd die het lijden werkelijk ongedaan maakt in plaats van het slechts te beheersen.